ANTALYA NÖBETÇİ VERGİ MAHKEMESİ ELİYLE
MANİSA VERGİ MAHKEMESİ BAŞKANLIĞINA
MANİSA

                                                                               YÜRÜTMENİN DURDURULMASI İSTEMLİDİR

OLAY, İDDİALAR VE HUKUKİ DELİLLER   :

            Yaklaşık 1999 takvim yılında personel servisi yapmak amacıyla ............... Plakalı 1969 model bir otobüs aldım. Ancak aracımın 1969 model olması, sık sık arıza yapması ve iş bulamamam nedeniyle bir krize girdim. Fiilen çalışmayı 2001 yılında bıraktım. Otobüsü satmak istedim ancak müşteri bulamadım.
            Vergi Terkinimi yapmak üzere Mesir vergi dairesine gittim. Ancak Otobüs satışı yapılmadan kapanış yapılamayacağını şifayen söylediler. Atıl şekilde duran otobüsüm 2004  Temmuz ayında çalındı.
Bu sırada Antalya ‘ya taşındım. Biraz elime para geçince hemen Vergi dairesine koştum. Bana otobüsün çalındığını belgele dediler. Bende Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına giderek çalanlar hakkında suç duyurusunda bulundum. (Ek-2) Daha sonra vergi dairesine tekrar gittim ancak hala sonuç alamadım.
2004 Yılında işlerimin bozulması ve eşimin Antalya’da iş bulması nedeniyle Antalya’ya taşındım hala da
Antalya da ikamet etmekteyim.

1-    DAVAMIN KABULÜ, VE YÜRÜTMENİN DURDURULMASI HAKKINDAKİ AÇIKLAMALARIM

2577 Sayılı Kanun 5/1 maddesinde “1. Her idari işlem aleyhine ayrı-ayrı dava açılır. Ancak, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık yada sebep–sonuç ilişkisi bulunan birden fazla işleme karşı bir dilekçe ile de dava açılabilir. Denilmektedir. Adıma kesilen cezalar aynı fiillerden doğan ve aynı fiillere verilen usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarıdır, bu sebeple davamız tek dilekçede birleştirilerek açılmıştır.

      Anayasa ve yasalara açıkça aykırı olan bu  İdari işlemin uygulanması halinde  telafisi güç veya imkansız zararların doğacaktır.  Bu sebeple 2577 sayılı kanun  27/2 Md. gereğince derhal Yürütmenin durdurulması gerekmektedir.

2-    DAVALI DAİRENİN RES’EN MÜKELLEFİYET TERİNİ YAPMAMASI VE USULSÜZLÜK CEZALARININ  İPTAL EDİLMESİ KONUSUNDAKİ AÇIKLAMALARIM  :

            Defalarca davalı vergi dairesine gittim. Mükellefiyet terkinimi yapın, ben bu işi fiili olarak yapmıyorum dedim ancak dilekçemi dahi almadılar. Kapanış yaptıramadım. Bu konu ile ilgili olarak ;

Bilindiği üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5228 sayılı Kanunla değişik 160. maddesinde, işi bırakma bildiriminde bulunmayan bir mükellefin işi bıraktığının tespit edilmesi veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucunda bilinen adreslerinde bulunamaması ve başka bir adreste faaliyetine devam ettiğine dair bilgi edinilememesi durumunda mükellefin (matrahlı veya matrahsız beyanname verenler dahil) işi bırakmış addolunacağı ve mükellefiyet kaydının vergi dairesince terkin edileceği, bu şekilde mükellefiyet kaydının terkin edilmesinin, mükellefin işi bırakmasından önceki dönemlere ilişkin yükümlülüklerini ortadan kaldırmayacağı gibi bu tarihten sonra faaliyette bulunduğunun tespiti halinde de bu dönemlere ilişkin vergilendirmeye engel teşkil etmediği hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, konuyla ilgili olarak yayımlanan 2004/13 seri no.lu Uygulama İç Genelgesinin I/G-2 bölümünde, işi bırakma bildiriminde bulunmayan bir mükellefin işi bıraktığının tespit edilmesi veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucunda bilinen adreslerinde bulunamaması ve başka bir adreste faaliyetine devam ettiğine dair bilgi edinilememesi halinde, mükelleflerin matrahlı ya da matrahsız beyanname verseler dahi, mükellefiyet kayıtlarının terkin edileceği belirtilmiş, I/F bölümünde ise söz konusu İç Genelgede yer alan esaslara uygun olarak mükellefiyet kaydı terkin edilen mükelleflerden, faaliyetine başka bir adreste devam ettikleri veya yeniden faaliyete geçtikleri ya da tasfiyeye tabi tutuldukları öğrenilenlerin mükellefiyet kayıtlarının yeniden ihdas edileceği, mükelleflerden, faaliyetlerine başka bir adreste devam ettiği tespit edilenler ile tasfiyeye girdikleri öğrenilenlerin mükellefiyet kayıtlarının, mükellefiyetin terkin edildiği tarihten itibaren, yeniden faaliyete geçtikleri belirlenenlerin mükellefiyet kayıtlarının ise, yeniden faaliyete geçtikleri tarihten itibaren yapılacağı ve mükellefiyetlerinin ihdas edildiği tarihten sonraki dönemlere ilişkin yükümlülüklerin yerine getirilmesinin sağlanacağı açıklamasına yer verilmiştir.

Türk Vergi Sisteminde Vergi işlemlerinin gerçeği yansıtması esastır. Fiili olarak faaliyette bulunmayan ve faaliyet gösterdiği tespit edilemeyen bir mükellef olmayacağı gibi, res’en terkin edilmesi de en doğru olandır. Bu sebepten dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5228 sayılı Kanunla değişik 160. Md. Ve 2004/13 seri no.lu Uygulama İç Genelgesinin I/G-2 bölümünde, belirtildiği üzere mükellefiyet terkinimin res’en yapılması ve adıma düzenlenen usulsüzlük cezalarının iptal edilmesi gerekmektedir.

3-    ADIMA DÜZENLENEN ÖZEL USULSÜZLÜK CEZALALARININ İPTALİ GEREKTİĞİ KONUSUNDA AÇIKLAMALARIM  :

            Davalı Mesir Vergi dairesi işin kolay yönünü seçmiş hiçbir araştırma, sorgulama yapmadan fiili olarak çalıştığımın tespiti yapılmadan vergi beyannamelerimi elektronik ortamda vermediğimden bahisle hem özel usulsüzlük hem de usulsüzlük cezaları kesmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin 4. fıkrasında; Vergi Usul Kanunu'nun 149. maddesine göre devamlı bilgi vermek zorunda olanlardan istenilen bilgiler ile vergi beyannameleri ve bildirimlerin, şifre, elektronik imza veya diğer güvenlik araçları konulmak suretiyle internet de dahil olmak üzere her türlü elektronik bilgi iletişim araç ve ortamında verilmesi, beyanname ve bildirimlerin yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişiler aracı kılınarak gönderilmesi hususlarında izin vermeye veya zorunluluk getirmeye, beyanname, bildirim veya bilgi çeşitleri, mükellef grupları ve faaliyet konulan itibariyle ayrı ayrı uygulatmaya Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğu; mükerrer 355. maddesinde ise, bu Kanunun 86, 148, 149, 150, 256 ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayan (Kamu idare ve müesseselerinde bilgi verme görevini yerine getirmeyen yöneticiler dahil) birinci sınıf tüccarlar ile serbest meslek erbabı hakkında  özel usulsüzlük cezası kesileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında, bu hükmün uygulanması için, bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde bilginin verilmesi için tayin olunan sürede cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi veya defter ve belge ibrazı için tayin olunan süre ile defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi durumunda haklarında Kanunun ceza hükümlerinin uygulanması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu hükmün uygulanması için, bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde; bilginin verilmesi için tayin olunan süre içerisinde yerine getirilmemesi, ayrıca eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi halinde ceza hükümlerinin uygulanacağının ilgililere belirtilmesi gerekmektedir.213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 352/1-1. maddesinde; vergi ve harç beyannamelerinin süresinde verilmemiş olması halinde birinci derece usulsüzlük cezası kesileceği hükmü yer almıştır.

Ancak Adıma aynı dönemler ve aynı dayanaklar dahilinde hem özel usulsüzlük hem de  usulsüzlük cezaları kesilmiştir.

            Danıştay 7. Dairesinin 13.11.2007, E: 2005/1204, K: 2007/4633 kararında ise: “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, “Vergi Ödevi”, başlıklı 73’üncü maddesinin 1’inci fıkrasında, herkesin kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlü olduğu belirtilmek suretiyle, vergi ödeme yükümlülüğünün, Anayasal bir görev olduğu hükme bağlanmıştır. Modern toplumlarda, söz konusu yükümlülük, ortak yaşamın gerektirdiği bir takım giderlerin paylaşılması gerektiği bilinciyle birlikte, aynı zamanda; bir hak olarak kabul edilmektedir.

Mevcut Türk Hukuk sisteminde, kişilerin bir takım haklarının kısıtlanması veya belli ödevlerinin yerine getirilmesinin, hak kaybına yol açacak şekilde bazı şekil şartlarına bağlanmasını öngören düzenlemeler, Anayasanın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak, yasalarla yapılabilmektedir. 

Bu sebeple; kanuni zorunluluktan kaynaklanan bir yükümlülüğün ve kanuni ödevlerin yerine getirilmesinin, kanuni müeyyidelere katlanılması sonucunu doğuracak şekilde, belirli şartlara bağlanması yolundaki bir düzenlemenin tebliğ ile yapılması söz konusu olamaz. Aksı düşüncenin, yani, Anayasanın belirlediği sınırlar dahilinde kanunla düzenlenmesi gereken bir konunun tebliğ ile düzenlenmesinin, kuvvetler ayrılığı rejimine ters düşeceği gibi, fonksiyon gaspına yol açacağı kuşkusuzdur. ” Denilmektedir.  

            Mükerrer 355. madde gereğince, şahsıma bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebligat üzerine söz konusu beyannamelerin belirlenen süre içinde verilmemesi halinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerekirken, bu hususa uyulmaksızın adıma kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka ve Anayasa’ ya uyarlık bulunmamaktadır.

4-    ÖZEL USULSÜZLÜK CEZALARININ HATALI DÜZENLENDİĞİ KONUSUNDAKİ AÇIKLAMALARIM  :

İdare hakkımda düzenlediği Özel Usulsüzlük cezalarının tümünü olayın Vukuu bulduğu takvim yılına ait olan Özal Usulsüzlük cezaları hadlerine göre düzenleyerek hatalı bir işlem yapmıştır kanaatindeyim. Bilindiği üzere Özel Usulsüzlük cezaları durumuma uyan ikinci sınıf tüccarlar için yıllar itibarıyla;  2007 yılı için 640,00 Tl, 2008 yılı için 680,00 Tl, 2009 yılı için 760,00 Tl olarak belirlenmiş ve 2010 takvim yılında ise 500,00 Tl ye indirilmiştir. Cezanın indirilme gerekçesi olarak ta, mükelleflerin ağır krizler içinde oldukları, borçlarını ödeyemedikleri ve cezaların çok ağır olduğundan dolayı indirildiğini düşünmekteyim. Kanunun yürürlük tarihinden sonra mezkur madde ile hüküm altına alınan zorunluluklara uymayan mükellefler hakkında uygulanacak özel usulsüzlük cezalarının yeni tutarların dikkate alınacağı açıkken; 01.08.2009 tarihinden önce işlenmiş olmakla birlikte bu tarihten sonra tespit edilen fiillere ilişkin olarak uygulanacak özel usulsüzlük cezalarının mükelleflerin lehine olan yeni ceza tutarları üzerinden mi yoksa fiilin ilgili olduğu döneme ilişkin tutarlar üzerinden mi kesileceği konusunda tereddüt oluşmaktadır.

Bu konuda hangi cezanın kesileceği konusunda yasada açık bir hüküm bulunmamaktadır.  

Ancak; Türk Ceza Kanununun 7’nci maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı ilke 765 sayılı eski Ceza Kanununun 2’nci maddesinde: “ ....Bir cürüm veya kabahatin işlendiği zamanın kanunu ile sonradan neşrolunan kanun hükümleri birbirinden farklı ise, failin lehine olan kanun tatbik ve infaz olunur” şeklinde düzenlenmişti. Vergi yükümlüsü lehine getirilen yeni hükmün geriye yürütüleceğine dair Ceza Kanunundaki gibi bir genel hüküm vergi kanunlarında bulunmamaktadır. İncelediğimiz ilkenin vergi hukukunda yer alan “mali (idari) nitelikteki suç ve cezalar” ve “ceza hukuku anlamında (adli nitelikte) suç ve cezalar” bakımından ayrı-ayrı değerlendirilmesi varılacak sonuçların daha sağlıklı olması için elzemdir. Ceza Hukuku Anlamında Vergi Suç ve Cezaları: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Özel Kanunlarla İlişki” başlıklı 5’inci maddesinde bu Kanunun genel hükümlerin, özel ceza kanunları içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir. Bu çerçevede Vergi Usul Kanununda ceza hukuku anlamında da suç oluşturan fiil ve eylemler açısından mükellefin lehine olan değişikliklerin genel hüküm çerçevesinde geriye yürümesi gerekmektedir.

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 06.07.2000 Tarihli ve 2000/16 Sayılı Kararı Aşağıdaki Gibidir;
“213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kaçakçılık Suçları ve Cezaları” başlıklı 359’uncu maddesinin 2’nci bendi uyarınca sahte fatura kullanarak vergi kaçırma suçunu işleyenlere yasa koyucunun öngördüğü 3 yıldan 5 yıla kadar ağır hapis cezası, 22.07.1998 günlü, 4369 sayılı Yasa ile 18 aydan 3 yıla kadar ağır hapis cezası olarak değiştirilmiştir. Geçici 21’inci maddenin birinci tümcesinde “...hükmolunacak cezalar hakkında ise, bu fiillerin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan hükümler ile bu kanun hükümlerinden lehe olan uygulanır.” denilmesine karşın, itiraz konusu son tümcede “Şu kadar ki bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce kesinleşmiş mahkumiyet kararları hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz” kuralına yer verilmiştir.
Türk Ceza Kanununun 2’nci maddesinin ikinci fıkrasında “Bir cürüm veya kabahatin işlendiği zamanın kanunu ile sonradan neşrolunan kanun hükümleri birbirinden farklı ise failin lehine olan kanun tatbik ve infaz olunur” denilmektedir. Bu kuralın yalnız görülmekte olan davaları değil, infazı gereken mahkumiyet kararlarını da kapsadığında duraksamaya yer yoktur. Ceza hukukunun bu ilkesi çağdaş hukukun temel ilkelerinden biri olduğu gibi adaletli bir hukuk düzeninin de gereğidir. Aynı hukuksal durumda olan kişilerin, aynı tarihte sahte fatura kullanmak suretiyle kaçakçılık suçu işlemleri halinde, haklarında açılacak kamu davalarının kimi nedenlerle farklı tarihlerde sonuçlanarak kesinleşmesi durumunda “fail lehine olan kanun tatbik ve infaz olunur” ilkesi, itiraz konusu kural kapsamına girenler için uygulanamayacağından bunların farklı cezalandırılmaları sonucu doğacaktır. Eşitlik ilkesine aykırılığı açık olan bu uygulamanın hukuksal eşitliği esas alan hukuk devleti ilkesiyle de bağdaştığı ileri sürülemez. Açıklanan nedenlerle, Kanunun Geçici 21’inci maddesinin son tümcesinin Anayasaya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, 06.07.2000 gününde OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. İdari (Mali) Nitelikteki Vergi Suç ve Cezaları: Vergi Usul Kanununda hüküm altına alınan vergi ziyaı, usulsüzlük, özel usulsüzlük vb. cezalar mali nitelikteki cezalardır. Anayasa Mahkemesi’nin mali nitelikteki vergi cezalarına ilişkin “sanık lehine hüküm uygulanır” ilkesi hakkında herhangi bir kararı bulunmamaktadır. Ancak Danıştayın idari yaptırımlarda sanık lehine hüküm getiren yasaların geriye yürümesi gerektiğine ilişkin olarak “tespit ve değerlendirmesi yapılmış olsun veya olmasın tüm yaptırımlar hakkında yeni yasayla tanınan haklardaki genişleme ve yeni menfaatlerin sağlanması durumunda bunun idarece dikkate alınarak uygulanması gerektiği; (Dan. 6. D. 16.10.1985 gün, E: 1985/784, K: 1985/1254 DD. S: 62-63, s. 249) yine aynı şekilde yeni yasayla disiplin cezalarında lehte olacak yeni hükümlerin getirilmesi durumunda bunların uygulanması gerektiği; (Dan. Mürettep D. 18.03.1980 gün, E: 1978/7264, K: 1980/1166, DD., S: 40-41, s. 438) yeni yasayla yapılan değişiklik ile, suçlu yararına olan yasanın uygulanacağına ilişkin genel ceza ilkesi karsısında belediye başkanının başkanlığının düşürülemeyeceği; (Dan. 8. D. 28.12.1987 gün, E: 1987/970, K: 1987/690, DD., S: 70-71, s. 385) olay tarihinde yürürlükte bulunan tüzük ile daha sonra yürürlüğe giren tüzük hükümlerinin karsılaştırılarak memurun lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiği” (Dan. 10. D. 19.3.1984 gün, E: 1984/560,K:1984/595,DD,S:56-57,s.387) şeklinde kararları mevcuttur.

VUK. mükerrer 355’inci madde uyarınca kesilecek olan özel usulsüzlük cezaları tutarları 5904 sayılı Kanunla 01.08.2009 tarihinden geçerli olmak üzere indirilmiştir. Mükellef lehine olan bu değişikliğe ilişkin olarak maddenin yürürlük tarihinden önce gerçekleşen ve tespit edilen cezaya esas fiillere uygulanan özel usulsüzlük cezaları açısından geriye dönük bir işlem yapılması söz konusu değildir.
Ancak Kanunun yürürlük tarihi olan 01.08.2009 tarihinden önce işlenen fiiller dolayısıyla bu tarihten sonra kesilecek cezalara ilişkin olarak Kanunda bu durumu açıklayan geçici bir maddeye yer verilmemiş olması uygulamada tereddütlerin oluşmasına neden olmuştur. Yukarıda açıklanmaya çalıştığım üzere, idari yaptırımlar açısından da lehe olan hükmün uygulanması gerektiği yönündeki yargı kararlarından hareketle ileride yaşanabilecek ihtilafların da önüne geçilmesi açısından; mükerrer 355’inci madde uyarınca kesilecek özel usulsüzlük cezalarının 01.08.2009 tarihinden önceki dönemlere ilişkin olarak, söz konusu fiillerin işlendiği tarihteki ceza tutarları yerine fiilin tespit edildiği tarihte geçerli olan ve 5904 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası belirlenen mükellefin lehine olan tutarlar üzerinden kesilmesi gerektiğini düşünmekteyim. Kaldı ki Danıştay’a itirazda bulunulsa cezaların mükellef lehine düzenlenmesi gerektiği yönünde karar vereceği aşikardır.

            Yukarıda açıklamaya çalıştığım sebeplerden dolayı Anayasa ve yasalara açıkça aykırı olarak gerçekleştirilen idari işlemin derhal yürütmesinin durdurulması, mükellefiyet kaydımın res’en kapatılması ve adıma düzenlenen özel usulsüzlük ve usulsüzlük cezalarının derhal kaldırılması gerekmektedir.

YASAL DAYANAKLAR      :  2577 s.k. 193 s.Kanun 213 S. Vergi Usul Kanunu, 6183 Sayılı Kanun, Diğer kanun , tebliğ ve yönetmelikler.

SONUÇ VE İSTEM          :

1-    2577 sayılı kanun gereğince uygulanması halinde telafisi güç zararlar oluşacağından derhal yürütmenin durdurulmasına ve davamın kabulüne karar verilmesine,

2-    Mükellefiyet terkinimin res’en yapılmasına karar verilmesini,

3-    Davamın konusu kısmında belirtmiş olduğum adıma düzenlenmiş olan vergi ceza ihbarnamelerinin tüm fer’ileri ile birlikte iptal edilmesine (kaldırılmasına) karar verilmesini,

4-    Yargılama giderlerinin Davalı daireye yükletilmesine karar verilmesine,

Yüce Mahkemenizden Saygılarımla arz ve talep ederim.

Ekleri           :

1-    42 Ad Vergi Ceza İhbarnamesi fotokopisi

2-    Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş ifade tutanağı.

Adres          :                                                                                                                             

 NOT  :  BU DAVA KAZANILMIŞTIR